Sekty nowym zagrożeniem dla dzieci.

Szybkie i radykalne zmiany w różnych dziedzinach życia, sekularyzacja, słabnąca siła integracyjna tradycyjnych Kościołów chrześcijańskich powoduje przyspieszenie rozwoju i akceptację grup religijnych – sekt. Czym zatem jest sekta?

Sekta jest to grupa ludzi, która posiada strukturę typu piramidowego i autorytarne kierownictwo. Charakterystyczne dla niej jest nauczanie i przewodnictwo pochodzące od osoby lub osób znajdujących się na szczycie tej hierarchii. Grupa tego typu zazwyczaj uzurpuje sobie prawo do posiadania wiedzy na temat jedynej drogi do Boga, Nirwany, Raju itd…; stosuje techniki manipulacji ludźmi poprzez zmiany w ich myśleniu, kontrolę umysłu. Celem takiego oddziaływania jest uzyskanie pełnego panowania nad swoimi członkami i zatrzymanie ich na stałe wewnątrz grupy.

Bez wątpienia kontakt, zwłaszcza dłuższy dziecka z sektą powoduje negatywne zmiany. Dostrzeżenie ich pozwala rodzicom na rozpoznanie przynależności dziecka do sekty. Oto niektóre z tych zmian, dające się łatwo zaobserwować.

Ogólne zmiany w zachowaniu

Następuje nagła i wyraźna zmiana osobowości dziecka. Rodzice      po pewnym czasie mogą zauważać, że bliska im osoba zmieniła się nie    do poznania. W osobie dotąd miłej i kochającej uzewnętrzniają się skutki nadużyć stosowanych przez sektę. Pojawia się postawa odrzucenia wszystkiego, co znajduje się na zewnątrz oraz uczucie nienawiści. Dziecko postrzega siebie w stosunku do innych jako „prawego”  i wyraża to szczególnie wobec wszystkich odłączonych. Wynika to z tego, że sekty postrzegają świat „z pozycji arki Noego”. Wszyscy poza tymi, którzy znajdują się na arce są źli i nieszczęśliwi. Wszystko, co jest wewnątrz arki jest zbawione, a co poza nią – utracone. Dziecko uważa sektę jako wielką matkę, dającą mu poczucie bezpieczeństwa.

Rodziców może zaniepokoić fakt nagłej zmiany w odżywianiu i ubieraniu się dziecka oraz utrata wszystkich dotychczasowych przyjaźni. W kontakcie z dzieckiem rodzice mogą odnieść wrażenie tajemniczości, nieobecności podobnej do transu. Powodem takiego zachowania może być wpływ sugestii i hipnozy lidera sekty.

Zmiany intelektualne

Dziecko zaczyna fascynować nowa literatura, posługuje się nowym językiem, zmienia swój system wartości. Efektem tego procesu jest postawa superkrytyczna, agresywna lub obronna. Następuje utrata umiejętności myślenia abstrakcyjnego, obiektywnie krytycznego. Zanika myślenie całościowe, szerokie, co przejawia się w prymitywizacji języka. Dziecko przestaje samodzielnie myśleć, postrzega świat w sposób bardzo prosty, wyjaśniający każdy problem. Sekta odrzuca naukę w szkołach i na uczelniach, uważa jedynie własną naukę za wartościową i prawdziwą. Nagłe kłopoty szkolne dziecka (zaniedbywanie obowiązków szkolnych, opuszczenie się w nauce, czy porzucenie szkoły) powinny szczególnie zaniepokoić rodziców.

Zmiany fizyczno-emocjonalne

W kontaktach z rodziną i przyjaciółmi daje się zauważyć nagłe ochłodzenie i brak emocji, czasem też ból, żal i oskarżenie. Sekta powoduje duże spustoszenie w relacjach międzyosobowych, ogranicza zdolność dziecka do zawierania dojrzałych i głębokich związków. Powodem tego może być narzucona przez sektę forma określonego sposobu zachowań seksualnych, np. kontakt z partnerami za zgodą kierownictwa, seks grupowy, całkowity zakaz kontaktów seksualnych dla osób będących niżej w hierarchii grupy. Zachowanie dziecka może cechować niepokój i pośpiech lub podniecenie i witalność. Szczególnie niebezpieczne są przejawy lęku i myśli samobójczych, skrajność emocji: euforia lub depresja. Członkowie sekty tracą zdolność do życia w społeczeństwie poza swoją grupą. Przyczyną tego są wrażenia zaburzeń psychicznych, brak równo-wagi aż do podejrzeń psychozy, paranoi, nieustannej manii prześladowczej.

Zewnętrznym znakiem dającym się łatwo zaobserwować u dziecka, może być nagły spadek lub przyrost wagi, złe odżywianie, brak snu, przemęczenie, czy zły wygląd. Sekta wypełnia cały wolny czas różnymi zadaniami. Może to być sprzedaż książek, czasopism, werbowanie nowych członków, udział w medytacjach. Częsta nieobecność dziecka w domu powinna zaniepokoić rodziców, gdyż sekta wykorzystuje w swojej działalności cały czas i energię swoich członków. Znajdują się oni zwykle w stanie wyczerpania fizycznego, jak i psychicznego. Ze strony sekty stosowana jest także presja mająca na celu oddanie grupie wszystkiego, co się posiada, oddania całego siebie. Dziecko, które uległo takiemu przymusowi skłonne jest wyłudzać od rodziców coraz to większe sumy pieniędzy. Może się także posunąć do kradzieży kosztownych rzeczy.

Rodzice mają największą szansę odzyskania swojego dziecka. Równocześnie jednak istnieje groźba, że przez niewłaściwe działanie mogą tę szansę zaprzepaścić. Dziecko zawsze nosi znamię rodzicielskiego wychowania. Nie można pozwolić na zniszczenie tego przez żadną organizację. Uwolnienie z tej zależności, zależy w dużym stopniu od rodziców – dlatego nigdy nie powinni rezygnować z odzyskania swojego dziecka.

Jak zatem powinni postępować rodzice, kiedy odkryją, że ich dziecko ma kontakt z sektą? Poniżej przedstawiamy parę pożytecznych rad, którymi należy się kierować w walce z sektą o swoje dziecko.

  1. Zapisywać wszelkie nazwiska, adresy i telefony, które mają jakikolwiek związek   z aktywnością dziecka w sekcie; sporządzić z tego raport.
  2. Ustalić wszystkie wydarzenia we właściwej kolejności; prowadzić dziennik.
  3. Zbierać wszelkie dokumenty i informacje na temat sekt, aby być na bieżąco z dalszym rozwojem organizacji oraz jej ukrytych działań.
  4. Zachować spokój i unikać gróźb. Nie osądzać swojego dziecka. Odpowiadać na każdą próbę nawiązania kontaktu wychodzącego od dziecka. Być gotowym w każdej chwili do rozmowy z nim.
  5. Ustalić i wypowiedzieć głośno swoje stanowisko. Nie akceptować organizacji, ale nie być przeciwko dziecku. Nie dyskredytować przywódcy, z którym emocjonalnie jest związane dziecko. Atakowanie przywódcy potwierdza tylko w oczach dziecka przestrogi, które usłyszał   w sekcie.
  6. Podtrzymywać więzi z dzieckiem, akceptując przede wszystkim pozytywne przeżycia w rodzinie. Starać się o bardziej ciepłe i serdeczne przygarnięcie dziecka. Pozostawiać zawsze przed dzieckiem otwartą perspektywę: niezależnie od tego, co robi dziecko, rodzice będą zawsze czekać na jego powrót.
  7. Nie dawać dziecku żadnych pieniędzy, które posłużą sekcie, a nie jemu.
  8. Przechowywać ważne dokumenty tak, by dziecko nie miało do nich dostępu.
  9. Pamiętać, że nie jest się pozostawionym samym sobie. Podobne problemy przeżywa wielu innych rodziców. Przyłączyć się do już istniejącej grupy rodziców dotkniętych podobnym problemem. Takiego typu grupy mają ogromne znaczenie w konkretnych przypadkach.
  10. Zachować ostrożność w przypadku nieznanych „profesjonalistów” proponujących pomoc w odzyskaniu dziecka. Zwykle za samą taką obietnicę pobierają ogromne pieniądze.
  11. Zwracać się do prasy, aby opisać swoją historię. Opisanie dramatu (bez podawania nazwiska) pomoże uniknąć następnych. Kontakt z media-mi może także zmusić sektę do zaniechania działania lub wycofania się     z jakiegoś kroku.
  12. Zwracać się z uporem o pomoc do różnych instytucji społecznych, władz samorządowych, politycznych organizacji społecznych, szkół.

WYKAZ WSKAZÓWEK DLA RODZICÓW

PO CZYM POZNAĆ,ŻE DZIECKO MA KONTAKTY Z SEKTĄ?

(Test  opracowany przez Londyński Ośrodek Informacyjny do Spraw Sekt i Kultów)

Jeżeli w zachowaniu nastolatka zachodzi zmiany zgodne z jednym czy dwoma punktami, nie musi to oczywiście oznaczać, że wstąpił do sekty. Ponadto zachowanie członków sekty nie musi wykazywać wszystkich zmian ujętych w 18 punktach. Niemniej jest to wyczerpująca lista, którą rodzice powinni znać.

U osób, które wstąpiły do sekty można zaobserwować:

1.Nagłą zmianę osobowości

2.Osoby te sprawiają wrażenie nieobecnych, czasem jest to stan zbliżony do transu

3.Zamknięcie się w sobie i tajemniczość

4.Posługiwanie się nowym językiem-żargonem sekty

5.Nowy sposób odżywiania się

6.Nowe kontakty towarzyskie

7.Utratę poczucia humoru

8.Utratę zdolności krytycznego myślenia

9.Przesadny krytycyzm

10.Przyjmowanie agresywnej postawy obronnej

11.Zmianę naturalnej mimiki twarzy

12.Utratę umiejętności abstrakcyjnego myślenia, nie używanie metafor, utratę płynności wypowiedzi, zmianę dotychczasowego sposobu formowania myśli

13.Ograniczenie zdolności do zawierania związków intymnych

14.Brak uczuć i chłód w stosunkach z rodzina i przyjaciółmi

  1. Zmiany fizyczne- nagły spadek lub przyrost wagi ciała spowodowany nieodpowiednią dietą, bezsennością, przemęczeniem

16.Zachowania neurotyczne, psychotyczne, skłonności samobójcze

17.Niezwykłe pobudzenie i witalność

18.Fascynacje nową literaturą, muzyką

JAK POSTĘPOWAĆ Z DZIECKIEM MAJĄCYM KONTAKT Z SEKTĄ?

1.Rozmawiać z dzieckiem o jego nowej religii

2.Przeczytać dostępne materiały sekt i wyznawanych przez nie poglądach

3.Wskazywać dziecku literaturę wyjaśniającą mechanizm oddziaływania sekty na psychikę człowieka

4.Za wszelką cenę podtrzymywać kontakt  z dzieckiem, włączyć go do problemów dnia codziennego rodziny, nie można dopuścić, aby się całkiem odizolowało

5.Przez miłość i dyscyplinę uczyć zasad moralnych

6.Skontaktuj się z duszpasterzem, katechetą, poradnią dla rodzin poszkodowanych przez sekty

7.Rodzice mają prawo zniszczyć wszelkie przedmioty kultu satanistycznego; książki spalić

8.Kochać swoje dziecko-miłość uzdrawia

,, Mamo, tato, przytul mnie, kochaj mnie takim, jakim jestem”

MAMO, TATO! DORASTANIE TO CZASAMI CIĘŻKA PRACA, DLATEGO:

Jeżeli będziesz blisko mnie, będziesz ze mną dużo rozmawiać, poświęcisz mi swój czas i uwagę, pozwolisz mi przy tobie, gdy coś zrobisz, to:

*będę czuł się dobrze

*będę dobrze radził sobie w szkole

*będę umiał znaleźć sobie przyjaciół

*będę bezpieczny i będę lepiej rozumiał świat

*odmówię, gdy będą mnie namawiać do złego, dam sobie radę w trudnościach

*będę życzliwy dla innych

*będę kochał świat

*można będzie na mnie polegać

 

Wielkość czcionki
Kontrast