DRODZY RODZICE!

Poniższe opracowanie zawiera wskazówki dla rodziców

dotyczące profilaktyki logopedycznej.

Pomóżmy naszym dzieciom rozwijać mowę 🙂

 

  1. Rozwijajmy motorykę dużą, poprzez bieganie, skakanie, pokonywanie  przeszkód, wspinanie się, ćwiczenia równoważne, itd. Pamiętajmy, że motoryka duża to podstawa. Nie będzie prawidłowego rozwoju mowy- motoryki precyzyjnej, bez stymulowania motoryki dużej. Starajmy się jak najczęściej spędzać czas z dzieckiem w aktywny sposób.
  2. Rozwijajmy prawidłowe napięcie mięśniowe w obrębie dużych partii mięśniowych, poprzez wszelkie ćwiczenia fizyczne, w tym siłowe. Pamiętajmy, że obniżone napięcie mięśniowe skutkuje zwykle trudnościami z żuciem, połykaniem, pionizacją języka, złożonymi wadami wymowy, w tym przede wszystkim seplenieniem międzyzębowym. Nie ma mowy o skutecznej terapii tej wady, jeżeli dziecko ma problem z prawidłowym napięciem mięśniowym.
  3. Dużo mówmy do dziecka, opowiadajmy o tym , co w danej chwili robimy, nazywajmy przedmioty, osoby, zwierzęta, rzeczy, zjawiska, czynności.
  4. Podczas opowiadania bajek, różnych historyjek, wzbogacajmy słowne treści o ruch. Pamiętajmy, że dziecko na etapie wczesnego rozwoju przyswaja umiejętności głównie poprzez działanie, aktywność fizyczną.
  5. Codziennie czytajmy dziecku, z bogatą prozodią (rytm, barwa głosu, natężenie, intonacja) oraz śpiewajmy, tańczmy z nim, naśladujmy ruchowo treści przedstawiane w utworach literackich, muzycznych.
  6. Ćwiczmy programowanie mowy i komunikację poprzez wprowadzanie do zabaw dziecka  ,,programów motorycznych’’ – tzn. pokazujmy mu proste 2-3 elementowe sekwencje ruchów, które dziecko ma powtórzyć (np. 1 krok do przodu, 2 klaśnięcia), itd. Pamiętajmy, że mowa to przecież sekwencja ruchów artykulacyjnych w czasie. Dziecko nie wykształci szybko mowy, jeżeli ma problemy z pamięcią ruchową.
  7. Regularnie badajmy słuch dziecka, szczególnie w przypadku częstych stanów zapalnych nosa, gardła, krtani, uszu.  Przewlekle ,,zatkany nos” i częste stany zapalne gardła nie tylko utrudniają komunikację, uniemożliwiają prowadzenie ćwiczeń logopedycznych, ale są również przyczyną złożonych dysfunkcji rozwoju psychoruchowego: pamięci, uwagi dowolnej, koncentracji, powodują liczne problemy w uczeniu się.
  8. Rozwijajmy sprawność manualną, oraz motorykę małą dłoni poprzez: przesypywanie, przekładanie drobnych przedmiotów, nawlekanie koralików, wydzieranie papieru, lepienie z plasteliny, rysowanie, malowanie, cięcie, klejenie, zabawy w kuchni- np. ugniatanie ciasta, lepienie pierożków, itp. Pamiętajmy, że mowa to motoryka precyzyjna. Nie wykształci się szybko, jeżeli dziecko będzie miało problem z motoryką małą dłoni.
  9. Uczęszczajmy na wszelkie zajęcia rehabilitacyjne, jeżeli dziecko ma jakiekolwiek wady postawy. Pamiętajmy, że prawidłowa budowa ciała, poruszanie się, praca całego układu kostnego, mięśniowego, nerwowego ma ogromny wpływ na rozwój komunikacji.
  10. Mówmy do dziecka ,, po polsku’’, bez zbędnych spieszczeń, zdrobnień, poprawnie gramatycznie, mówmy o sobie w 1-szej osobie.
  11. Dajmy dziecku do jedzenia dużo twardych pokarmów: jabłka, marchew, kalarepki. Pamiętajmy, że gryzienie, żucie, połykanie to funkcje przedjęzykowe. Jak najwcześniej odstawmy smoczek, picie kaszy z butelki, rezygnujmy z produktów przecieranych. Pamiętajmy, że powoduje to wady zgryzu i wady wymowy.
  12. Dbajmy o higienę jamy ustnej dziecka. Pamiętajmy, że zdrowe ząbki i prawidłowy zgryz to podstawa prawidłowej artykulacji.
  13. Uczmy dziecko prostej samoobsługi. Ubieranie się, zdejmowanie odzieży, samodzielne jedzenie wymaga zaplanowania czynności oraz wykonanie ich w pewnej określonej sekwencji. Mowa, to też programowanie i wykonanie złożonej sekwencji ruchów narządów artykulacyjnych w czasie.
  14. Bezwzględnie korzystajmy z dodatkowych konsultacji specjalistów, wykonujmy względem dziecka pogłębioną diagnostykę, jeżeli ma ono złożone problemy zdrowotne, emocjonalne, np. (laryngolog, foniatra, alergolog, stomatolog, audiolog, neurolog, pediatra, psycholog). Pamiętajmy, że podstawa dobrej komunikacji werbalnej  to prawidłowe oddychanie.
  15. Okazujmy dziecku miłość, zrozumienie, nie wyśmiewajmy problemów z komunikacją, nie poprawiajmy na siłę i nie stawiajmy od razu zbyt wysokich wymagań. Jesteśmy jego Rodzicami, znamy najlepiej swoje dziecko, dlatego mądrze i konsekwentnie motywujmy je do podejmowania zadań i zawsze nagradzajmy wysiłki dziecka. Pamiętajmy również, że to my – Rodzice ponosimy odpowiedzialność za rozwój naszego dziecka. Przedszkole i szkoła, to instytucje wspierające.
  16. Rozwijajmy percepcję słuchową, poprzez np. odgadywanie naturalnych odgłosów z otoczenia, odgłosów z płyt CD, powtarzanie sekwencji dźwięków, lokalizowanie źródeł dźwięku, powtarzanie prostych rytmów itp, odgadywanie zagadek.
  17. Rozwijajmy orientację w przestrzeni, kierunki. Mowa nie wykształci się szybko, jeżeli  dziecko ma problemy z orientacją w przestrzeni dużej. Pamiętajmy, że kinestezja artykulacyjna, czyli czucie ułożenia własnych narządów artykulacyjnych nie zależy tylko od prawidłowego przewodnictwa nerwowego, ale również od orientacji w przestrzeni małej (np.jamie ustnej.)
  18. Wykonujmy ćwiczenia logopedyczne systematycznie. Tylko wtedy przyniosą one oczekiwany efekt. Ćwiczmy zawsze i wszędzie, każdego dnia, ale nie w wyznaczonym czasie. Jest to nawet niewskazane, gdyż dziecko nie powinno traktować takich ćwiczeń jak obowiązku, znacznie lepiej jak będzie traktowało je jako zabawę 🙂

POWODZENIA W WYPEŁNIANIU ZADAŃ!!!

Wielkość czcionki
Kontrast